چرا والیبال برای خبرنگارانش مهم است- محمدحسین آجورلو*

در چند ماه اخیر که ریاست فدراسیون والیبال به احمد ضیایی سپرده شده، انتقادات زیادی از عملکرد این فدراسیون در رسانه ها منتشر شده است که شاید برخی از آنها غرض ورزانه باشد اما قطعا بخشی هم منصفانه و برای اصلاح امور است. با این حال مسئولین فدراسیون همواره به منتقدان تاخته اند.

کسانی هم هستند که در این میان، به تازگی دلسوز والیبال شده اند و به منتقدان می تازند. در این یادداشت قصدم پاسخگویی به این افراد نیست. بلکه هدفم بیشتر تلنگری به مسئولین فدراسیون است تا بیشتر از اینکه به دنبال یافتن دشمن و جاسوس باشند، روی بالا بردن کیفیت کار خود تمرکز کنند.
می گویند که چرا برخی رسانه ها به موضوعات ساده ای مانند جلسه رئیس فدراسیون و کاپیتان تیم ملی، برکناری سرپرست تیم ملی یا تغییر برنامه اعزام تیم «ب» به بازی های آسیایی می پردازند در حالی که در زمان ریاست محمدرضا داورزنی، به موضوعاتی مانند درگیری بازیکنان در اردوی تیم ملی، غیبت چند ستاره تیم در رژه المپیک و تاختن بازیکنان به دولت مردان در رختکن تیم ملی، توجهی نمی کردند.
صد البته وظیفه رسانه ها، توجه به نقاط مثبت و منفی کارنامه مسئولین، بازیکنان و تیم هاست. اگر رسانه ای پیش از این ضعف های والیبال را مخفی می کرد و حالا فقط به نقد می پردازد راه را اشتباه رفته است اما کسی که قبلا به دلیل مشکلات شخصی با یکی دو نفر از مسئولین فدراسیون، از همه چیز والیبال انتقاد می کرد و حالا که دوران عوض شده، از بغض معاویه، همه مشکلات را حل شده می بیند، در مسیر درستی حرکت می کند؟
اینکه فدراسیون والیبال از چند ماه قبل برای اعزام تیم «ب» به بازی های آسیایی برنامه ریزی می کند اما پس از اینکه این تیم تمرینات خود را هم شروع کرده است، ناگهان تیم دیگری را برای اعزام به جاکارتا بر می گزیند و «بی برنامگی» خود را نشان می دهد، جای انتقاد ندارد؟
شاید جلسه رئیس فدراسیون با کاپیتان تیم ملی یک موضوع ساده باشد. سایت فدراسیون نیز ملزم نیست درباره محتوای تمام جلسات، اطلاع رسانی دقیق انجام دهد اما اینکه مسئولین مختلف فدراسیون در مصاحبه های مختلف با رسانه های گوناگون، حرف های کاملا متناقضی درباره این جلسه بیان می کنند، جای انتقاد ندارد؟
اینکه فدراسیون والیبال از چند ماه قبل سعید درخشنده را به عنوان سخنگو تعیین کرده است اما این سخنگو یا به تلفن همراه خود پاسخ نمی دهد یا در مقابل بیشتر سوالات پاسخ می دهد: «نمی دانم»؛ قابل انتقاد نیست؟
اینکه رئیس فدراسیون یا به خبرنگاران پاسخ نمی دهد، یا پس از شناختن آنها تلفن را قطع می کند چه معنایی دارد؟ اینکه رئیس فدراسیون نام خبرنگار و عکاس زن را فقط به خاطر زن بودن از فهرست اعزام به آرژانتین برای پوشش خبری لیگ ملت های والیبال حذف می کند، بازگشت به عقب نیست؟
اینکه رسانه ها از نداشتن لباس متحدالشکل در تیم ملی زنان انتقاد می کنند کار اشتباهی است؟ وقتی رئیس فدراسیون والیبال می گوید کسانی که از این موضوع انتقاد می کنند مرض دارند؛ آیا هر خبرنگاری نباید چنین حرفی را توهین به خود تلقی کند؟
اینکه رئیس فدراسیون والیبال بارها می گوید که مشکل حضور تماشاگران زن در مسابقات لیگ ملت های والیبال حل شده است اما باز هم سر بزنگاه، عده ای از زنان به صورت گزینشی وارد سالن می شوند و تماشاگران مشتاق واقعی، پشت در می مانند، موضوع بی اهمیتی است؟
«جهانگیر عباسی» را از «مربیان موفق و نامی» معرفی کرده اند که فقط چون همشهری ضیایی است، مورد انتقاد مخالفین فدراسیون قرار می گیرد. از این بگذریم که نام «جهانگیر سیدعباسی» را هم به درستی نمی دانند، ظاهرا درباره موفقیت های او هم اطلاعات کافی ندارد. زمانی که سیدعباسی سرمربیگری تیم «ب» را بر عهده گرفت، ضیایی در مصاحبه ای تلویزیونی گفت که این مربی هر بار در یک تیم لیگ برتری سرمربیگری کرده، تیمش روی سکو رفته است. احتمالا مربی موفق و نامی دانستن سیدعباسی باید بر اساس همین حرف رئیس فدراسیون باشد. بد نیست اگر هم قصد اظهار نظر درباره مسائل والیبال را داریم، ابتدا کمی تحقیق کنیم و ببینیم اساسا جهانگیر سیدعباسی چقدر سابقه سرمربیگری در لیگ برتر را دارد، موفقیت و عدم موفقیت پیشکش.
والیبال ایران در سال های اخیر همواره یکی از موفق ترین فدراسیون های ورزشی ایران و الگویی برای فدراسیون های خارجی و دیگر رشته های ورزشی داخلی محسوب می شود. یکی از دلایل این موفقیت هم توجه دقیق و موشکفانه خبرنگاران فعال در این حوزه بوده است. شاید مسئولین فدراسیون و برخی حامیان آنها ترجیح دهند برای خبرنگاران، اتفاقات والیبال هم مانند شرایط برخی رشته های دیگر عادی و بی اهمیت شود. مثلا مثل رشته ای که ستاره اش هرگاه بخواهد به سفر تدارکاتی نمی رود یا کاپیتانش، وسط برگزاری تمرینات به سفر خارجی شخصی می رود. یا رشته دیگری که بازیکنانش هرگاه می خواهند به تیم ملی می آیند و هرگاه نمی خواهند به خانه باز می گردند. اگر دوست دارید روزی برسد که خبرنگاران والیبال نویس هم به چنین شرایطی دچار شوند، منتظر باشید که والیبال ایران هم مانند بسیاری از رشته های دیگر، دوران پیشرفت را ترک کند و درجا بزند.
-----------------
* خبرنگار ایرنا

انتهای پیام /*

ارسال دیدگاه ها

برای ارسال دیدگاه از فرم پایین صفحه استفاده کنید
فرستنده *
پست الکترونیک
کد امنیتی
ارسال یادداشت ارسال